Transit

Filip Rathé | El agua y la muerte | 2014

img
Compositiejaar: 2014, wereldcreatie TRANSIT
Uitgevoerd op Transit door: Spectra ensemble & Elise Caluwaerts

Enkele jaren geleden besloot ik om Federico García Lorca’s (1898-1936) laatste gedichtenbundel El diván del Tamarit (posthuum gepubliceerd in 1940) muzikaal te verklanken. Deze gedachte liet me sindsdien niet meer los. De gedichtenbundel met Gacelas en Casidas, een emanatie van Lorca’s passie voor Arabo-Andalusische poëzie, handelt over de universele thematiek van eros en thanatos, liefde en dood.

Acht zangers, zeven Westerse en drie Arabische instrumenten vormen de uiteindelijke bezetting waaruit ik wil putten om in steeds wisselende combinaties te associëren op Lorca’s poëzie. Inmiddels voltooide ik twee Gacelas voor het vocaal ensemble EXAUDI.


Lees verder »

In El agua y la muerte gebruik ik twee gedichten over verdrinkingsdood: de Gacela del Niño Muerto (voor ensemble en sopraan) en de Casida de La muchacha dorada (voor piano en sopraan), waarin vele — vaak mysterieuze — symbolen uitnodigen tot een waaier van associaties en transformaties (water, vuur, nacht, dag, zang, gehuil, …).

El agua y la muerte werd gecomponeerd in opdracht van TRANSIT, waar het gecreëerd werd door SPECTRA op 24 oktober 2014. (Filip Rathé)

programmaboek Transit 2014



Media en bijlages

Foto's repetitie


Instrumentatie

El agua y la muerte voor ensemble en sopraan

Casida de La muchacha dorada voor piano en sopraan


Lees verder »     

Programmaboek Transit 2014


Download (pdf)     
© Transit - Festival 20/21

Casida de La muchacha dorada

La muchacha dorada
se bañaba en el agua
y el agua se doraba.

Las algas y las ramas
en sombra la asombraban
y el ruiseñor cantaba
por la muchacha blanca.

Vino la noche clara,
turbia de plata mata,
con peladas montañas
bajo la brisa parda.


Lees verder »     


Gacela del Niño Muerto

Todas las tardes en Granada,
todas las tardes se muere un niño.
Todas las tardes el agua se sienta
a conversar con sus amigos.

Los muertos llevan alas de musgo.
El viento nublado y el viento limpio
son dos faisanes que vuelan por las torres
y el día es un muchacho herido.

No quedaba en el aire ni una brizna de alondra
cuando yo te encontré por las grutas del vino.
No quedaba en la tierra ni una miga de nube
cuando te ahogabas por el río.

Un gigante de agua cayó sobre los montes
y el valle fue rodando con perros y con lirios.
Tu cuerpo, con la sombra violeta de mis manos,
era, muerto en la orilla, un arcángel de frío.

Federico García Lorca


Lees verder »     




Ook interessant...

Kijk ook eens naar deze werken

De TRANSIT collectie is een initiatief van MATRIX [Centrum voor Nieuwe Muziek], in samenwerking met Festival Van Vlaanderen Vlaams-Brabant en met de steun van Stad Leuven.